

or maybe it isn’t about you but my issues. i hate staying up this late with nothing but my thoughts. ang complex mo, self, why
assurance lang naman kailangan ko e. isang assurance lang na verbal. mawala lang tong insecurities ko
kung sino pa yung taong binabaliwala ko at hindi ko ineexpect na makakalala sa mga ginagawa ko at ng mga bagay na tungkol sakin, siya pa yung nakapagparamdam sakin na mahalaga ako. samantalang yung taong kilala ako, sinasabing miss ako at lahat e wala. nawawala. medyo cuute.
sumasakit puso ko, ang sikip sa dibdib. adnandndkn. yung cellphone ko, ayaw magcharge. inooverthink ko nanaman yung sitwasyon namin. gusto ko lang naman ng oras kasama siya e. o kahit kausap na lang. pakiramdam ko kasi wala. gusto kong magshut down. pero hindi tama, hindi ako yon. ang dami pang pinapagawa ng prof ko nababadtrip ako sobra. gusto ko ng pahinga. yun lang naman eh.
eto lang yung blog na kumakalinga sakin e
ang sakeeeeeeeeeeet
-eh bat ka ba nasasaktan kase?
ako rin may kasalanan eh
-sinong shunga?
ako
-bat ka nagrereklamo kung masakit
ang sakit kasi talaga eh :<
It feels like even my sweat tastes like melancholy.